İlçenin doğusunda bulunan köy İlçenin dağ köylerindendir.Yüksekliği 1500 metre civarındadır.Yüksekçe bir tepenin eteklerine kurulmuş olun köyün Kapıkaya,Bürüncek,Dolugün ve Doğan Köyleriyle sınırdır.Köyün önünden ike tane dere akmaktadır.
Köyün ne zaman kimler tarafından kurulduğu kesin olarak bilinmemekle beraber;16.YY başlarında 1518 tarihlerinde Ali Çelebi’nin düzenlemiş olduğu Diyarbekir Eyaletine bağlı livaların ve bunların köylerinin nüfusunu hasılatını ve timarlarını kapsayan mutassal defterde yer aldığını görmekteyiz.Uluyamaç tarihine ışık tutan en eski belge budur.Bu Deftere göre Uluyamaç Köyü Çemişgezek Livasının Poşadı nahiyesine bağlı idi.O tarihte bu nahiyenin Saruhan beyin azameti olduğu anlaşılmaktadır.Poşadı nahiyesinin ise Eğin (Kemaliye) bölgesinde olduğu söylenmektedir.
Bir Rivayete göre ise 1212 yılında 3 hane olarak kurulan köy Elazığ Vilayetinin Çemişgezek nahiyesine bağlı olduğu ,daha sonra Arapgir nahiyesine daha sonra Kemaliye’ye bağlı bir köy olduğu anlatılmaktadır.1938 yılından İtibaren İlçemize bağlı bir köy konumuna gelmiştir.
Köyün karşı tarafında uzanan yüksek tepelerin arkasında Munzur dağları arasında uzanan vadide Bahra Boğazı vardır.Gene bu bölgede geçit veren boğazlar arasında Bahra Beli, Çataldağ ile Keşiş dağı arasındaki yerlerdir.
Köyün mera ve otlak alanları oldukça fazladır.Çok verimli yaylaları vardır.Daha önceleri Köyde hayvancılığın geniş çaplı bir şekilde yapıldığı zamanlarda köylüler bu yaylalardan faydalanıyorlardı.Ancak şu anda köy nüfusunun oldukça yaşlı olması sebebiyle hayvancılık ihtiyaca göre yapılmakta ve bu yaylalar daha ziyade İlçede Hayvancılığı Ticari anlamda yapan şahıslara kiralanmaktadır.
Köyün İlçeye uzaklığı 23 km’dir.Yolu Toprak yoldur.Kışın ulaşımda zorluklar yaşanmaktadır.
Köyün Yıllara göre nüfus dağılımları şöyledir.1980 yılında 213 kişi,1995 yılında 198 kişi,1990 yılında 144 kişi ve 1997 yılında 68 kişidir.
Köyde Eğitim ve Öğretime 1949 yılında başlanmış olup öğrenci azlığı nedeniyle 1990 yılında eğitime son verilmiştir.Köy Camiisinin 1887 yılında yapıldığı Camiinin tahta kapısından anlaşılmaktadır.
Köyün İçme suyu 1950 yılında Köyün muhtelif yerlerine 3 adet çeşme yapılmak suretiyle temin edilmiş,1960 yılında bu çeşmelere ilaveten 3 çeşme daha yaptırılmıştır.1991 yılında ise Köy Şebeke suyuna kavuşturulmuştur.Köyün kanalizasyonu 1991 yılında yapılmış olup Elektrik enerjisi ve telefon Otomatik olarak hizmet vermektedir.
Köyün geçim kaynakları Tarım,Hayvancılık,Arıcılık ve Gurbetçiliktir.Köyde yaşayan insanların büyük bir bölümünü yaşlı ve emeklidir.Bunlar Ancak kendi ihtiyaçlarını temin etmek üzere Küçük ve Büyükbaş hayvancılığı ile uğraşırlar. Bu işlerde Pazar payını ancak 1-2 ailenin faaliyetleri belirler.Tarım alanında Buğday,Arpa,Fig meyve ve sebze üretilir.
Köyün yetiştirdiği okumuş,İş sahibi ve diğer meslek dallarında çalışan insanları vardır.Bunlar İstanbul,Ankara,Erzincan,İliç gibi yerlerde ikamet etmektedirler.
Köyde yetişen ünlü kişiler arasında nahiye müdürlüğü yapmış Ömer AĞGUL,Kurtuluş Savaşında Mustafa Kemal ATATÜRK’le beraber savaşmış,şeref madalyası almış Yakup Cemal ÖZER,Profosör Zeki ARIKAN gibi isimler bunlara örnektir.
Köyde Kadın giyimi;Başörtüsü,Şalvar,Entari,Etek ve Blüz’den ibarettir.Erkekler Ceket Pantolon ve Şapka giyerler.
Köyde kız isteme ve Evlenme usulü;Kız görücü usulü ile istenir.Kız evinden olumlu cevap alınırsa kıza takı (Altın) takılır.Nişan yapılır nişan yüzükleri takılır.daha sonra düğün günü belirlenir.
Düğünler 3 gün sürer düğün sahibi misafirlere yemek ikram eder.Damat tarafı damada ,gelin tarafı geline hediyeler takarlar.Köy meydanında kına oynanır.Üçüncü gün ipek çarşaflarla gelin ata bindirilerek oğlan evine götürülür.”Düğürcü” denilen kadınlar geline eşlik ederler.Köyde başlık adedi yoktur.Düğünlerde Davul,Klarnet ve Def çalınır.Bir ayak,iki ayak,tanzara, Hayriye, Tutağacı gibi oyunlar oynanmaktadır.
Doğum Adetleri;Yaşlı kadınlar ebe görevi yaparlar,Doğan çocuğun evine giden komşular geçmiş olsun derler ve hediye götürürler.
Cenaze Adetleri;Ölüm olayında köylü o gün işe gitmez,cenaze defnedilir,başsağlığı dilenir.
Köyün Meşhur Yemekleri; Keşkek,Bulgur pilavı,Tarhana çorbası,Kenger Çorbası,Çirli Çorba, Çelem Çorbası,Çiriş Yemeği,Mandak Çorbası,Mantarlı Pilav,ve kızartmadır.
Köyüm Merkezi İstanbulda bulunan ve faal olan derneği mevcuttur.